Deel 2: Herpigny Motors – BMW Motorrad, kampioen +600

Ze behaalden de titel dan ook al tijdens de ‘6 Heures Moto de Spa–Francorchamps’ een tijd terug. Na de afsluiter in Zolder, waar ze tweede zijn gefinisht, vragen we hen hoe zij het seizoen hebben beleefd. Het is Grégory Fastré die van wal steekt en daarbij blijkt hij niet alleen bloedsnel op z’n BMW S 1000RR, maar ook als hij het woord neemt.

Grégory Fastré: Onze ambitie was om kampioen te worden. Dat is gelukt, maar het blijft een mechanische sport, waarin alles kan gebeuren. De eerste seizoenshelft was super. Daar hebben we beide erg goed gereden. Los van een paar valpartijen tijdens de trainingen hebben we slechts één keertje pech gekend, tijdens de 6 uur van Spa, omdat er een steen door m’n radiator is gegaan. Maar verder hebben we een perfect seizoen gekend. Ook de samenwerking en de sfeer binnen het team is fantastisch. Dus beter kan bijna niet. Ik denk dat het ook voor Vick een erg goed seizoen is geweest, ook al denk ik dat hij nog veel kan groeien. Hij heeft dit seizoen veel geluisterd en bijgeleerd. In het begin is hij nog een beetje koppig geweest, ondermeer met de afstelling van de motor, waarbij hij niet altijd m’n raad heeft opgevolgd. Maar als je nog jong bent mag je dat soort foutjes maken. Ik denk dat voor hem de klik is gekomen in Dijon. Daar heeft hij volgens mij ingezien wat hij kan. Belangrijk is ook dat hij tijdens de races geen fouten heeft gemaakt. Nu moet hij enkel nog veel meer ervaring opdoen. Ik heb dit seizoen soms erg agressieve stints gereden om voorsprong uit te bouwen of achterstand goed te maken. Maar zo werkt de formule van de BMEC, waar we een jonge piloot koppelen aan een meer ervaren rijder. Dat is goed voor die jonge rijders om ervaring op te doen en bij te leren. Volgend seizoen wil ik doorgaan in de BMEC, want het is een mooi kampioenschap en ook het enige dat een beetje gevolgd wordt in de media. Maar ik mik ook hogerop en wil naar het WK Endurance met dit team, maar dat is puur een kwestie van budget. En het vinden van een derde piloot. Vick kan nog groeien en is in staat om mee die overstap te wagen. Als afsluiter wil ik nog het team bedanken, alle sponsors ook en Vick de hand schudden. Ik laat jullie nu alleen en lees wel wat Vick over mij te zeggen heeft! (lacht)

Vick De Cooremeter: Mijn doel was vooral om geen fouten te maken. Dat is, op een paar crashes tijdens de trainingen na, goed gelukt. Want we moeten eerlijk zijn, ons doel was kampioen worden, maar dat zou vooral van mij afhangen. Ik was het twijfelgeval binnen de ploeg. Greg heeft gelijk als hij zegt dat ik in het begin van het seizoen wat ‘geblokkeerd’ heb gezeten met m’n motor, of althans de afstelling. Ik heb zijn raad niet altijd gevolgd en mijn eigen zin gedaan. Als ik dan toch die raad heb opgevolgd heb ik geleerd om in de juiste richting te denken. Ik heb zo race na race willen groeien. Tijdens de races heb ik geprobeerd om het kopje erbij te houden en nooit boven m’n limiet te groeien. In de trainingen heb ik wel wat dingen geprobeerd en dat hebben vooral mijn monteurs geweten. Ik wil hen dan ook bedanken voor hun steun, net als het hele team uiteraard. Maar ik heb uiteraard het meest geleerd van Greg. Vooral op het vlak van motivatie. Hij gaat er elke ronde 100% voor, zelfs al heeft hij al de snelste tijd gezet. Dan nog gaat hij verder zoeken in de afstelling of andere dingen proberen om nog sneller te gaan. Er valt geen gemakzucht te bespeuren bij hem. En daarnaast is het ook ‘nen toffen’. Ik hoop echt dat hij volgend seizoen die stap hogerop raakt en kan tonen wat hij kan op wereldniveau…