Deel 3 RFA-Racing, kampioen Trophy
We treffen het RFA-Racing team na de laatste race van het seizoen aan in hun pitbox, genietend van het avondeten.
Hoewel ze net de titel in de Trophy klasse in de wacht hebben gesleept, zien we geen champagne of uitgelaten vreugdekreten in dit team, maar enkel serene, vriendelijke glimlachende mensen. Zo ook Johan Fredriks, die ons bij afwezigheid van z’n teamgenoot Ronald Van Liere te woord staat over het voorbije BMEC seizoen.
Johan Fredriks: Ja, het is een goed seizoen geweest. We wisten vooraf niet goed waar we aan begonnen en hoe het met de competitie zou zijn gesteld. Ons doel was gewoon om zo hoog mogelijk te finishen. We wilden deelnemen in de Trophy klasse, waar je maar met één motor rijdt, omdat die manier van rijden de échte endurance is. Met één motor rijden is meer teamwork, omdat je samen met je teammaat een compromis moet vinden in de afstelling, plus het is ook meer een slijtageslag voor het materiaal. En het is financieel ook een stuk makkelijker haalbaar. Gezien ons team Racing for Autisme heet, is dat laatste niet onbelangrijk. Wij willen autisme, waar toch nog steeds een taboe rond heerst, onder de aandacht brengen op onze manier. En daarbij steunen we de autisme liga door één derde van ons vergaarde sponsorgeld rechtstreeks aan hen af te staan. Vooraf wilden we met een Ducati starten, met nog een derde piloot, maar dat is uiteindelijk een BMW S 1000 RR geworden met slechts twee rijders. Maar we hebben een leuk seizoen gekend. De BMEC heeft ons enorm aangesproken, omdat de Endurance totaal niet leeft in Nederland. Maar dit is een ontzettend gezellig kampioenschap met erg mooie banen. Het is jammer dat we het eerste halve jaar telkens in de nattigheid hebben gereden, maar daar kan je enkel maar over zaniken. Voor volgend jaar hebben we nog geen concrete plannen, maar we willen graag terugkomen. Maar of het opnieuw de Trophy klasse of toch de +600 wordt, dat valt nog te bespreken.
